Eerste Tantric Dance - van Leela


Dat alleen dansen voor mij ontladend en helend werkte wist ik. Ik vind het heerlijk om in de dans alles te gooien waar ik in mijn dagelijkse leven te weinig ruimte aan heb gegeven. Vaak is dat vooral enorm veel levenslust en kracht. Mijn lichaam is wat dat betreft met een inhaalslag bezig, zo lijkt het. In het gezin waar ik opgroeide werden gevoelens opgekropt of verdoofd, waardoor ik als kleuter al zwaarmoedig was door alle ballast die ik meedroeg. Dansen helpt mij enorm om wat van die zwaarte van me af te schudden.

Maar samen dansen deed ik nooit. Niet met een partner of scharrel, omdat ik die nooit had, maar ook niet met goede vriendinnen. Angst voor echte intimiteit en een gebrek aan speelsheid belemmerden mij. Wilde ik iets veranderen aan mijn gebrek aan intimiteit, dan moest ik nieuwe bewegingen maken. Een van die nieuwe bewegingen was Tantric Dance.

De avond begon met een Chakra Journey, een dans door verschillende energiecentra in je lichaam. Dit werkte voor mij erg ontladend. Levenslust, kracht en verdriet kwamen allemaal om de hoek kijken. In de pauze daarna voelde ik echter een irritante pijn in mijn onderbuik, alsof mijn lichaam in opstand kwam. Allerlei gedachten gingen door mijn hoofd. 'Buikpijn is op zich een goede reden om te stoppen, toch?'. En 'Wat doe ik op dit aaifeestje anyway?' Maar ik wist heel goed waarom ik er was, en vluchten is wat ik altijd deed. Met diepe in- en uitademingen slaagde ik erin om de bobbel in mijn onderbuik vloeiender te maken en mijn angst te normaliseren. Klaar voor de contactdans! Of nou ja, een soort van.

De mannen mochten het eerst geblinddoekt. Dat was nog best relaxed. Ik was in de lead, dus er was weinig gedoe met onverwachte wendingen. Daar hield dit controlfreakje wel van.

Hoe anders was de kwetsbaarheid van het zelf geblinddoekt zijn. In deze fase van overgave had ik hele verschillende dansen. Soms houterig en met terugtrekkende bewegingen, andere keren warmer en vloeiender. Alsof je allemaal verschillende gesprekjes hebt in dansvorm. Tot de laatste dans. Hoewel deze ook onwennig was, voelde ik mij extra veilig bij deze man merkte ik. Had zin om mijn hoofd te laten rusten op zijn schouder. Hij bouwde zijn aanrakingen langzaam op. Eerst zacht en verkennend, totdat ik mij meer kon overgeven, en een warm bad van sensualiteit ontstond. Het was ontzettend fijn en helend om dit kunnen ervaren.

Wie het was weet ik niet. In een groep is er altijd wel iemand van wie je hoopt dat die het is. En iemand van wie je juist hoopt dat die het niet is. Maar je weet het niet, want je was geblinddoekt. En het doet niets af aan het liefdevolle contact van dat moment.

De werking van deze avond werd even later mooi verwoord door een vriendin: "Het lijkt wel alsof er iets open is gegaan bij je. Ik heb je nog nooit zo gevoeld in een knuffel."

En dat is wat ik ook een beetje voel. Er is weer een openingetje gemaakt naar de liefde voor mezelf en de liefde die ik hoop te ontvangen. Op naar meer van die openingetjes.

© 2017 Art of Loving & Loving Events